kıpırtının içinde bir sessizlik olursa bil ki maviye yük binmiştir. elin hem içi hem de dışı tilki gibi kurnazdır aslında. aslında hayat bize verdiklerinden çok aldıkları ile ilgilidir, onlar sayesinde yoluna devam eder.kibir ve kibrit arasındaki ölümcül benzerlik gibi yaşamlarımız da hep o ince "kırmızı" çizgide seyreder...
"yük binen mavide yaşam
ağır ve içten
zevk, katlanılabilecek seviyede acıya sahip
acının üste çıktığı zamanlarda paranoya hakim evrene."
"beklemek" bir ata mirası gibi tozlu ve güçlü bende. bedenim hafifçe soluk alıp verirken bile alışılamayan anlaşılamayan bir bulutun gölgesinde. biliyorum kıyılar çok uzak değil, her ne kadar bindiğim kayığı tanımasamda, her ne kadar ellerim titrese, göğsüm sıkışsa da.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
kelimelerindir usturan, dikkatli kanat.