mevsimler bir atın sırtında akıp gidiyor;
yerdeki ekmekleri toplayan masal kahramanları
doymak nedir bilmeden saldırıyorlar şarkılara
kakasını yapan bir kelebeğe rastlıyorum arkadaki yel değirmeninde
kurumuş yapraklar gibi uçuşup konuyor hayaller burnumun ucuna
gıdıklanan benliğim nefis bir rüzgara kaptırıyor ellerini
varoluş kaygıları etrafa saçılıyor porselen bir kumbaradan paramparça aşağı
(arkası yarın)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
kelimelerindir usturan, dikkatli kanat.